Week 13 - Friendsgiving maaltijd

De vrijdagavond en de zondagavond lenen zich voor sociale activiteiten van vrijwilligers en stafleden, zoals ik in een eerdere blog al kort heb vermeld. Op die avonden zijn er geen gezamenlijke maaltijden in de eetzaal en hebben we vrij. Op vrijdag omdat er geen gasten zijn, op zondag omdat de gasten dan een eerder klaargemaakt 'lunchpakket' eten. De warme maaltijd is op zondag 's middags. Vrijwilligers en stafleden moeten die avond zelf maar voor hun eten zorgen. Op vrijdag hebben we 's middags al de staflunch gehad met de restjes van de vorige dagen. Dat klinkt schraler dan het is. Meestal heeft het het karakter van een buffet. En als er dan nog overblijft, kan je het meenemen voor eigen gebruik 's avonds. Er gaat geen week voorbij, of iemand neemt wel het initiatief om op een van die avonden iets gezamenlijks te doen. Soms is dat een spelletjesavond, andere keren bekijken we samen een film. Geregeld is er een craft-avond, waarop je kan tekenen, een waterverfschilderij maken of, als je die spullen hebt, kan breien of haken. De onderlinge ontmoeting is minstens zo belangrijk als het resultaat.

Friendsgiving maaltijd

Friendsgiving maaltijd

In de Verenigde Staten wordt Thanksgiving Day gevierd op de vierde donderdag in november, in Canada op de tweede maandag in oktober. Het zijn nationale feestdagen, waarop de oogst en anderee zegeningen van het afgelopen jaar worden gevierd. Familie en vrienden komen dan bijeen voor een uitgebreide maaltijd, waarop traditioneel gebraden kalkoen, cranberries en pompoentaart op het menu staan. In de afgelopen twintig jaar is ook de Friendsgiving maaltijd opgekomen. Met name jongeren, die voor Thanksgiving Day niet naar huis konden of wilden reizen, organiseerden met vrienden een Thanksgiving maaltijd op of rond Thanksgiving Day en noemden het Friendsgiving.

Thanksgiving blijkt nogal een dingetje te zijn voor de Amerikanen en Canadezen onder onze teamleden, nu de herfst vordert. Al enige weken geleden peilde Nicole, een vrijwilligster uit Canada, of er belangstelling zou zijn voor een gezamenlijke Friendsgiving maaltijd op vrijdag 16 oktober (gisteren dus). Nu, dat bleek het geval te zijn. Een paar mensen waren verhinderd, maar de meesten tekenden in.  

Menu

Het Noord-Amerikaanse smaldeel stelde het menu samen, want dat moest natuurlijk zoveel mogelijk uit de traditionele onderdelen bestaan. In overleg met Declan, een van onze koks, werden de nodige extra bestellingen gedaan: geen kalkoen, maar wel een aantal kippen (ook bijzonder hier), een paar pompoenen en nog wat andere ingredienten. En er werd een oproep gedaan wie mee wilde helpen bij het koken, versieren en na afloop opruimen en afwassen. 

Voorbereidingen in de keuken

Het werd vrijdagmiddag een drukte van belang in de keuken. Alle keukenvrijwilligers hadden zich aangemeld, plus een aantal anderen. Onder leiding van de ervaringsdeskundigen Nicole en Carol zorgden we ervoor, dat alle gerechten op tijd klaar waren en werden uitgestald op een aparte tafel (zie eerste foto). Je kon wel merken, dat dit een echte oogstfeestmaaltijd was: onder het koken verbaasde ik mij over de grote hoeveelheid boter die overal inging. Anderen richtten de eetzaal in met twee versierde aaneengeschoven tafels. En nog een derde tafel, want we waren uiteindelijk met 23 mensen. 

Versierde eettafel

Geheel volgens plan kon de maaltijd om half zeven beginnen. Na de hoofdmaaltijd werd nog een rondje gehouden waarvoor jij dit jaar dank wilde zeggen en daarna lieten we ons de pompoentaart smaken. Leuk om eens kennis te maken met deze gewoonte van een Friendsgivingmaaltijd en zo met elkaar een gezellige avond door te brengen., inclusief het samen afwassen.

Ondertussen in de keuken

Natuurlijk werd er deze week ook gewoon gekookt. Op twee grote schalen met flapjacks na heb ik deze week niets gebakken, maar wel de nodige hoofdgerechten verzorgd. Ik leek soms wel een menseljke Hobart, als ik langdurig aan het roeren was in een heel grote pan. 

Dinsdag heb ik het meest genoten, toen de 'Hearty Stew' op het programma stond. Eerst tien kilo rundvlees in vier grote porties aangebraden en opzij gezet. Vervolgens grote hoeveelheden ui, wortelen en selderij gebakken, een groot blik tomatenblokjes (2,5 kilo), het vlees en de nodige kruiden er aantoegevoegd en dan drie uur laten sudderen. Maar oook een pan met vegetarische bolognaise of 'Butterbeans and Mushrooms stroganoff' leverde de nodige plezier op.

Intussen tikt de klok door en breken de laatste vier weken aan. Nog een week met bijna volle bezetting (40 gasten) en drie weken met halve bezetting (22 gasten) en dan sluit de Abbey en zit mijn periode op Iona erop. Die sluiting is wel begrijpelijk. Volgende week gaat de winterdienstregeling in. Er rijden dan nog maar twee bussen per dag (de middagbus komt te vervallen) en op zondag gaat geen enkele bus meer. Het weer gaat ook meer parten spelen. Afgelopen woensdag was het code geel op de Hebriden vanwege zware windstoten. De veerboot tussen Fionphort en Iona voer de hele dag niet. Het was daarom verbazingwekkend stil op het eiland. Donderdag hadden we ook nog een geplande stroomstoring tussen 5 en 6 uur 's middags. Door 'om 13.00 uur de hoofdmaaltijd te plannen en 's avonds de broodmaaltijd en het toetje (shortbread) kon dit makkelijk opgevangen worden. We koken elektrisch, maar de soep kon voor deze keer op een gasbrander wordne opgewarmd. Uiteindelijk bleken we maar een half uur geen stroom te hebben. De gevolgen waren gering. Maar in de winter blijken ongeplande stroomstoringen vaker voor te komen. Dat zou de keuken voor grote problemen plaatsen, als er gasten zouden zijn.